Oscypek - ser owczy jest wiekowym produktem regionalnym gdyż jego historia sięga przeszło pięciuset lat. Źródła dowodzą, że ser ten powstał najprawdopodobniej przez przypadek jednakże nie można jednoznacznie udokumentować ani daty ani też okoliczności powstania tego regionalnego przysmaku. Zgodnie z tradycją oscypek zaczyna swoje "życie" w momencie dojenia owiec na hali. Kolejnym krokiem jest przecedzenie mleka przez lniane płótno do specjalnej beczki zwanej pucierą. Do tak przecedzonego mleka, które ma swoja naturalna temperaturę dodaje się podpuszczkę, dzięki której po niedługim czasie powstaje masa serowa. Mając tak przygotowaną "zaprawę" serową wyciąga się z puciery ową masę i wyciska z niej serwatkę. Należy wiedzieć o tym, że podczas wyciskania serwatki macza się kilkukrotnie masę serowa w gorącej wodzie . Odciśnięty kawałek sera formuje się umieszczając go w drewnianej formie nadającej wygląd znanego przez wszystkich oscypka. Tradycyjna metoda powstawania oscypka nie kończy się na uformowaniu sera. Następnym krokiem w procesie powstawania tego owczego przysmaku jest kąpiel solankowa, która służy nie tylko do wyciągnięcia z oscypka wody, lecz również do zniszczenia bakterii. Ostatnim elementem produkcji jest wędzenie, które następuje po kilkudniowym leżakowaniu sera. Wędzenie nie tylko prowadzi do otrzymania pięknego koloru i niepowtarzalnego smaku lecz proces ten w decydujący sposób wydłuża okres przydatności do spożycia sera. Oscypek wyglądem przypomina wrzecionowaty zdobiony walec z gładką i elastyczną skórką. W smaku jest pikantny i lekko słony, natomiast konsystencja oscypka jest elastyczna.